ถุงพลาสติกที่เราใช้กันอยู่ทุกวันมักถูกมองว่าเป็นวัสดุที่ทึบแน่นและป้องกันการรั่วซึมได้ดี แต่ความจริงแล้วโครงสร้างของมันกลับเต็มไปด้วยช่องว่างขนาดเล็กมากในระดับโมเลกุล ช่องว่างเหล่านี้ทำให้ก๊าซ ไอน้ำ และกลิ่นต่างๆ สามารถเคลื่อนผ่านได้แม้เราจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า นี่คือเหตุผลที่ของบางชนิดเมื่อเก็บไว้นาน มักเกิดความชื้นหรือเกิดการเปลี่ยนแปลงของกลิ่น ทั้งที่ภายนอกดูเหมือนจะถูกปิดสนิทดีแล้ว
กระบวนการรั่วซึมของฟิล์มพลาสติกเกี่ยวข้องกับขั้นตอนหลักสามส่วน คือการดูดซับ การแพร่กระจาย และการระเหยออก เริ่มต้นจากโมเลกุลของก๊าซหรือไอน้ำที่อยู่ภายนอกถูกดูดซับเข้าสู่ผิวฟิล์ม ขั้นตอนนี้ขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของวัสดุและสภาพแวดล้อม เช่น ความชื้น อุณหภูมิ หรือชนิดของก๊าซ เมื่อโมเลกุลผ่านเข้าสู่ผิวแล้ว จะเคลื่อนตัวต่อไปภายในเนื้อพลาสติก ซึ่งเป็นขั้นตอนของการแพร่กระจาย ความเร็วของการเคลื่อนที่นี้แตกต่างกันตามชนิดของพลาสติก ความหนาของฟิล์ม และโครงสร้างของพอลิเมอร์ สุดท้ายเมื่อโมเลกุลเคลื่อนตัวทะลุไปถึงด้านอีกฝั่ง ก็จะระเหยออกสู่ภายนอก ทำให้เกิดการส่งผ่านของก๊าซหรือความชื้นอย่างต่อเนื่อง
การเข้าใจกลไกเหล่านี้มีความสำคัญมากต่อการเลือกใช้บรรจุภัณฑ์ในงานต่างๆ หากต้องการเก็บอาหารที่ไวต่อความชื้น ควรเลือกฟิล์มที่มีค่าการซึมผ่านไอน้ำต่ำ หรือถ้าต้องการรักษากลิ่นของผลิตภัณฑ์ให้อยู่คงเดิม ก็ต้องคำนึงถึงความสามารถในการป้องกันการแพร่ของก๊าซเฉพาะชนิด การเลือกระดับความหนาและชนิดของพอลิเมอร์ที่เหมาะสมจึงช่วยลดปัญหา เช่น อาหารนิ่มลงเร็ว กลิ่นเปลี่ยน หรือเกิดหยดน้ำภายในบรรจุภัณฑ์
เมื่อเข้าใจว่าถุงพลาสติกไม่ได้มิดชิดอย่างที่คิดในระดับโมเลกุล ผู้ประกอบการและลูกค้าจะสามารถตัดสินใจเลือกวัสดุที่ตอบโจทย์ความต้องการของสินค้าได้ดียิ่งขึ้น ทั้งยังช่วยยืดอายุการเก็บรักษา ลดของเสีย และเพิ่มคุณภาพของผลิตภัณฑ์โดยรวมอีกด้วย